از زمستان و روزهای عفونی
۱۴۰۴-۱۱-۰۴
بدون دیدگاه
جنس این نوشته، کمی متفاوت است. معمولاً بنابر عادت، عنوانهایی را طی روزها کنار میگذاشتم و به مرور آنها را به شکلی گستردهتر بازسازی میکردم.
برچسب: استاژری
از بهشت؛ دنیای بیآلایش اطفال
۱۴۰۴-۱۰-۰۱
بدون دیدگاه
برداشت آخر؛ شب چله از یکشنبه ۳۰ آذرماه ۱۴۰۴ هوای صبحگاه، کمکم سوز سرمای بیشتری به خود میگیرد. البته هنوز نمیتوان حالت میانهای برایش متصور
از تقدیرنامهها
۱۴۰۴-۰۸-۲۵
بدون دیدگاه
مدتیست که احوالات غیرمنتظره بر نوشتن و نقل روایتهای بیمارستانی سایه انداخته. چیزی که دشمن امید شده و با آن در ستیز در آمده. اما
دیدی چه کرد آتش پروانه شمع را…
۱۴۰۴-۰۸-۰۳
بدون دیدگاه
رساندن خبر ابعاد مختلفی دارد. بسته به اینکه موضوع خبر چه باشد، فرآیند و بروزها هم متفاوت هستند. بدون شک هیچیک از ما رساندن خبر
افتان و خیزان، میروم…
۱۴۰۴-۰۷-۰۴
بدون دیدگاه
و اما بخش روانپزشکی… شهریور ۴۰۴ با روزهای بخش روانپزشکی همراه شد. هرچند تجربه روز آغازین، بسیار عجیبتر و سختتر از چیزی بود که فکر
تیک تیک؛ از عقربههای ساحت مرموز!
۱۴۰۴-۰۶-۰۷
بدون دیدگاه
شنبه ۱ شهریورماه ۱۴۰۴ است و تو چه میکنی پسرجان؟ از اضطراب نادیده شروع بخش روانپزشکی به خود میپیچی. نمیدانی چطور میشود. هیچ پیشزمینهای نداری.
مشاهده و مکاشفه؛ میدان دید و تخصصگرایی
۱۴۰۴-۰۵-۲۴
بدون دیدگاه
بعد از گذشت حدود ۱۰۰ روز از روزهای جراحی، نوبت به دوره حدوداً ۲۰ روزه روتیشن اورولوژی رسیده بود. سیر پیشروی روزهایش مثل این بود که
از روزهای جراحی و قامت بلند تجربه
۱۴۰۴-۰۴-۲۷
بدون دیدگاه
بدون شک روزهای جراحی از عجیب، قریب و غریبترین روزهای مقطع کارآموزی هستند. هر روتیشن، تجاربی بس حیرتانگیز را با خود به همراه دارد. روایتها
اینجا هیچکس تنها نیست
۱۴۰۴-۰۴-۰۴
بدون دیدگاه
از عجایب روزهای جراحی هرچه بگویم، کم گفتهام. در وصف روزهایش همین بس که شاهد بر روزهای جنگ نیز بود. یادداشت پیشرو بهانهای است تا
روح نقشبند امید
۱۴۰۴-۰۳-۲۲
بدون دیدگاه
احتمالاً هیچ چیز نمیتواند به اندازه دیدن حال خوب یک فرد برای پزشک معالجش خوشایند باشد و احتمالاً این موضوع، یکی از لذتهایی است که