از زمستان و روزهای عفونی
۱۴۰۴-۱۱-۰۴
بدون دیدگاه
جنس این نوشته، کمی متفاوت است. معمولاً بنابر عادت، عنوانهایی را طی روزها کنار میگذاشتم و به مرور آنها را به شکلی گستردهتر بازسازی میکردم.
برچسب: مورنینگ
از بهشت؛ دنیای بیآلایش اطفال
۱۴۰۴-۱۰-۰۱
بدون دیدگاه
برداشت آخر؛ شب چله از یکشنبه ۳۰ آذرماه ۱۴۰۴ هوای صبحگاه، کمکم سوز سرمای بیشتری به خود میگیرد. البته هنوز نمیتوان حالت میانهای برایش متصور
تیک تیک؛ از عقربههای ساحت مرموز!
۱۴۰۴-۰۶-۰۷
بدون دیدگاه
شنبه ۱ شهریورماه ۱۴۰۴ است و تو چه میکنی پسرجان؟ از اضطراب نادیده شروع بخش روانپزشکی به خود میپیچی. نمیدانی چطور میشود. هیچ پیشزمینهای نداری.
از روزهای جراحی و قامت بلند تجربه
۱۴۰۴-۰۴-۲۷
بدون دیدگاه
بدون شک روزهای جراحی از عجیب، قریب و غریبترین روزهای مقطع کارآموزی هستند. هر روتیشن، تجاربی بس حیرتانگیز را با خود به همراه دارد. روایتها
چون باد رفته باشد
۱۴۰۴-۰۳-۱۱
بدون دیدگاه
بهار و عجایبش، بهار و زیباییهایش، بهار و تکرارناشدنیهایش… در فاصله زمانی بهار گذشته تا بهار امروز، اتفاقات منتظره و غیرمنتظره زیادی به وقوع پیوسته.
نگارههای یک ذهن زیبا
۱۴۰۴-۰۳-۰۸
بدون دیدگاه
زمانی که درگیر ناملایمات میشویم، نمیتوانیم درست ببینیم. اتفاقات و رویاروییهایی که ممکن است به چشم نیایند، گاه نامبارک ظاهر میشوند. گاهی این نامبارکی و
ندای صداها
۱۴۰۴-۰۳-۰۱
۲ دیدگاه
یادداشت پیشرو نوعی زنگ تفریح است. یک وقفه کوتاه. یک مکث اندک… هفته عجیبی رو به انتهاست. حجم انبوهی از نانوشتهها باقی مانده؛ نانوشتههایی که
هنر گام زمان
۱۴۰۴-۰۲-۱۶
بدون دیدگاه
از سهشنبه ۹ اردیبهشتماه ۱۴۰۴ صبح امروز با آسمانی نیمهابری بروز پیدا کرد. آسمانی با رگههایی از ابرهای تیره. ابرهای تیرهای که راه را برای
کار دشوار است!
۱۴۰۴-۰۲-۰۴
بدون دیدگاه
از دوشنبه ۲۵ فروردینماه ۱۴۰۴ روزهای دوره جراحی – همانطور که از گفتهها و شنیدههایش برمیآمد – پر است از سحرخیزی. اکثر حجم کارهایش در
گزارش وضعیت
۱۴۰۴-۰۱-۳۱
بدون دیدگاه
روزهایی بهار قریب اند. روزهای بهار غریب اند. روزهای بهار، ایستادن بر لبه بیوزنی اند. روزهای بهار سایهسار اند. روزهای بهار روشنیبخش اند. روزهای بهار،