وبلاگ شخصی
فیزیوپاتولوژی، شرحی بر رنج بشر حدود ۲ ترم پیش و بعد از نیمه فروردینماه سال ۱۴۰۲، زمانی که اولین روز مقطع جدید را در پیش داشتیم، “هیجان” تنها برای لحظهای از آن، قابل توصیف بود. بالاخره قرار بود کمی از محیط دانش پایه فاصله بگیریم و به دنیای جدیدی قدم
یادداشت پیشرو هم بخشی از همان سیر در زمان است (+). احتمالا تا زمانی که به زمان حال برسیم، این نوشته را مکرر خواهی یافت. چه میتوان کرد؟ اینگونه میتوان از گمراهی در بین تاریخ نوشتهها در امان بود :)). وقتی خیلی تصادفی و برای اولینبار مضمون این یادداشت را
سلاام. یادداشت زیر بخشی از آن سفر در گذشته است (+). زمانی که تنها چند روز میان ما و شروع مقطع فیزیوپاتولوژی فاصله باقی مانده بود. ادبیاتش مقداری خام است. لطفا این را روی حساب اینکه کمتر خوانده و نوشته بودم بگذار :”)). در نوشتههای بروزتر سعی کردهام از آن
سلامی از گذشته به سوی آینده. سلام بر تو که در آینده این متن را میخوانی. اینجا خانهای است که از مسائل پیرامون پزشکی و فراپزشکی برایت خواهم گفت. چرا میگویم خانه؟ چون خانه یک مأمن امن است. اینطور نیست؟ :)) امید میرود اینجا همان دم نوشیدن چای گرم باشد